Приветствую Вас Mehmon | RSS
Главная | Регистрация | Вход
Главная » 2014 » FEVRAL » 14 » БИР СОАТДАН СOНГ…
05:23
БИР СОАТДАН СOНГ…

Шошилинч тиббий ёрдам бґлимидаман. Яіинда иш бошлаганим учун µар сафар «доктор» деб чаіиришганида завіим келади. ¥ар іандай катта касалхонанинг шошилинч тиббий ёрдам бґлимида бґлгани каби бизда µам доимо иш іизІин. Мен кґпни кґрган µакимларнинг ишини кузатиб, тажриба орттириш билан овораман.

Кечаси соат бир ярим. Икки аёл 16-17 ёшлардаги тґладан келган йигитчани икки іґлтиІидан тутиб, етаклаб келишди. Йигитчанинг отаси бґлса керак, уларнинг ортидан µовлиіиб келган эркак тинмай бир гапни такрорларди:

– Илтимос, боламни іутіариб іолинглар, іутіаринглар!..

Навбатчи доктор µорІин кґзларини ишіалаб ґрнидан турди. Бу пайт µамширалар янги келган беморни кутиб олишаётган, мен эса докторнинг ёнида эдим. ¥алиги эркак яна гап бошлади:

– Доктор, ґІлим жонига іасд іилмоічи бґлиб, дори ичибди. Онаси сезиб іолган экан, дарров олиб келавердик.

– ¤ша дорилардан ёнингизда борми?

Эркак чґнтагидан іандайдир таблеткаларнинг идишларини чиіарди.

– Манави таблеткадан ґн-ґн бешта, бунисидан ґнтача, бунисидан эса уч-тґртта ичибди.

– £ачон ичибди?

– Икки соатча олдин.

Доктор дори идишларини яхшилаб кґздан кечириб чиііач, бир йигитчага, бир таблеткаларга іаради. Сґнг бошини чайіаб деди:

– ¥м-м-м, афсус, кґп афсус!

Беморнинг ота-онаси докторнинг оІзига кґз тикишди, аммо у бирор нарса демасди. Мен эса µозир беморнинг ошіозонини ювишимизни ґйлаб турардим. Хиёл сурган жимжитликни отанинг саволи бузди:

– Нима іиламиз, доктор?

Докторнинг кґзларида умуман умид учіунлари кґринмасди. У лабини аста тишлаганча, бошини чорасиз іолган одамдай чайіади. Кейин елкасини іисиб, беморнинг ота-онасига іаради. Докторнинг сґнгги сґзлари уларнинг юрагини ґі каби тешиб ґтгани аниі:

– Афсус, іґлимдан µеч нарса келмайди. Бунаіанги таблеткалардан кейин... бунинг устига жуда кеч келибсизлар.

  Мен кґз іирим билан беморнинг оиласига іарадим. Уларнинг кґзлари катта-катта очилган, юзлари оіариб кетган эди. Онаси ва опасининг ёр-дами билан оёіда аранг турган йигитча іґріув назари билан докторга іаради. Унинг юзидаги жиддиятни кґргач, µолсизгина ерга чґккалаб іолди. Умуман, уларнинг барчасининг оёІидан мадор кетганди. Бироздан кейин отаси яна сґради:

– Наµотки бирор иложиси бґлмаса, доктор?

– Энди жуда кеч. Бундай аµволда кґрилган чоралар фойда бермайди. ТґІрисини айтиб іґя іолай, бир соатлардан сґнг бемордан ажрашимиз аниі. Шундай бґлса µам майли, назорат остига оламиз.

Менинг хафалигим іаршимдаги оила аъзоларининг хафагарчилигидан кам эмасди. Йигитчага іарадим. Ґлим хавотири ва умидсизлик уни маµв этиб іґйибди. ¤зимча нималар µис этаётганини ґйлаб кґрдим. ¤лимга бунчалик яіин бґлиш µаіиіатан µам Іоят мушкул µолат бґлса керак. £изиі, одам бир соатдан кейин ґлишини билса, нима-ларни ґйлаб, нималарни µис іилар экан-а? Кґпинча µаётнинг икир-чикирлари µаіида фикр юритамизу, ґлим µаіиіатига эътибор бермаймиз, уни ґзимиздан узоіда деб µисоблаймиз. ¥озир бу йигитча ґтган µаётини, дґстлари ва оиласини ґйлаётган бґлса керак. Ёки ґлимдан кейинги µолатни, яъни бир соатдан кейинги даіиіаларни... Ґойнаµой унинг µам бир дунё орзу-умидлари бґлган, энди эса нафаіат орзу-умидлар µаіида, балки умрининг сґнгги бир соатини іандай ґтказиш µаіида фикр юритишдан µам ожиз эди назаримда.

Ґаёт эса давом этяпти. Ичкарида ётган беморлардан бирининг яіинлари доктордан алланималарни сґрашяпти, янги беморлар келтириляпти. Шу пайт хонага бошіа бир доктор кириб келди. Биламан, нима содир бґлганини сґраш учун кирди у. Йигитчанинг отаси ёлворган оµангда саволини такрорлади:

– Ґеч іандай иложиси йґіми, доктор? µеч умид йґіми?

Хонага кириб келган шифокор имо-ишора билан нима бґлганини сґради. Доктор ґрнидан турди ва іантoий оµангда деди:

– ¤з жонига іасд іилибди. Афсуски, кеч олиб келишибди, іґлимиздан µеч нима келмайди.

Бу сґзларни диііат билан тинглаган йигитчани ґлим билан юзма-юз келиш іґріитиб юборган эди. Іилиб іґйган ишидан минг-минг пушаймон бґлиб, титроі овозда: «Илтимос, мени олиб іолинг! Мен ґлишни истамайман! Нима іилиш керак бґлса µаммасига тайёрман!» деди. Доктор эса унга умуман эътибор бермади. Аввал µеч іачон ґлим арафасида іолган одамни кґрмаган эдим. Бунинг устига жуда ёш эди. Хаёлан моргга кириб, йигитчанинг жасадини ёриб кґришимизни ґйладим. Демак, рґрарамда турган шу йигитча бир соатдан сґнг µаёт билан видолашади, биз эса ґлимга олиб келган сабаблар билан іоІоз тґлдирамиз.

Ґаёт ва ґлим... Яшаш ва ґлиш... Ёшлик, іарилик, µаёт мазмунини англаш... ¤лимга µар даіиіа таёр туриш...

Бошим шу каби ґйлар билан Іовлаб кетганди. Доктор хонадан чиіиб кетди. Мен µам унинг ортидан эргашдим. µовлиіиб сґрадим:

– Доктор, µеч іандай муолажа іилмаймизми? Іонини тозаламаймизми?

Доктор шарт ґгирилди-да кґзларимга тикилди:

– Ука, кґриб турибсан, оёІида зґрІа турган іариялар µам яшаш учун курашяпти, бу йигитча эса ґн етти ёшида жонига іасд іилибди. У ґлишни хоµласа биз монелик іиламизми? Майли, ґзининг хоµиши билан бироз ёлІиз іолсин. ¤лим нима, µаёт нима бир ґйлаб кґрсин. Яшашнинг іийматини, яіинларига іанчалик азият етказганини англасин.

Шундан кейин µайрон бґлиб сґради:

– Нима, сен µам ишондингми унинг ґлишига?

– Ие, µали у ґлмайдими?

Доктор кулимсираб іґлидаги таблеткаларнинг идишларини кґрсатди: улар оддий витаминлар эди...

Категория: Sevgi Dunyosi | Просмотров: 479 | Добавил: Admin | Рейтинг: 0.0/0
Всего комментариев: 0
Добавлять комментарии могут только зарегистрированные пользователи.
[ Регистрация | Вход ]

Меню сайта
Форма входа
Категории раздела
Shou Biznes [16]
Yangiliklar [24]
Sevgi Dunyosi [7]
SMS XAILLAR [8]
Поиск
Календарь
«  FEVRAL 2014  »
Пн Вт Ср Чт Пт Сб Вс
     12
3456789
10111213141516
17181920212223
2425262728
Архив записей
Наш опрос
Saytimizni Qayerdan Topdingz
Всего ответов: 31
Мини-чат
200
Друзья сайта
  • Официальный блог
  • Сообщество uCoz
  • FAQ по системе
  • Инструкции для uCoz
  • Статистика

    Всего на сайте: 1
    Гостей: 1
    Пользователей: 0